მონოგატარი
მონოგატარი (物語) — ჰეიანის ეპოქის (IX-XII საუკუნეების) იაპონური საკარო-არისტოკრატიული ლიტერატურის სხვადასხვა ჟანრის თხრობით ნაწარმოებთა კრებული; სიტყვასიტყვით — „მოთხრობა საგანთა შესახებ“. მონოგატარის პირველი ნუმუშია „ტაკეტორი-მონოგატარი“ (IX საუკუნე). ზოგჯერ მონოგატარში შერწყმულია ლექსი და პროზა („ისე-მონოგატარი“). დროთა ვითარებაში მონოგატარის თემად იქცა რეალური ცხოვრება („გენძი მონოგატარი“), ისტორიული მოვლენები („ეიგა მონოგატარი“, „ოკაგამი“, XII საუკუნე).
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Taketori_Monogatari_1.jpg/300px-Taketori_Monogatari_1.jpg)
ხშირად, ფართო გაგებით, IX-X საუკუნეების პროზას მონოგატარს უწოდებენ.
ლიტერატურა
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თარგი:ადგილის მითითება ბიბლიობმულებში, 1984. — გვ. 97.